Kon ik je nog maar één keer zeggen hoeveel ik van je hou, kon ik je nog maar één keer zeggen hoe dankbaar ik je ben, kon ik je nog maar één keer een knuffel geven, kon ik je nog maar één keer… Vul zelf maar in, want bij elke dierbare wie je verliest zal je denken “kon ik nog maar één keer.” Maar een harde waarheid is dat zelfs die ene keer niet genoeg zal zijn. Want daarna wil je nog één keer, maar het kan nooit weer. 

Nog één keer

Eerlijkheid gebied te zeggen dat wanneer je iemand onverwachts verliest, de kans groter is dat je iets nog één keer zou willen dan wanneer de dood wordt aangekondigd. Maar zelfs al wordt hij aangekondigd durven we vaak niet te zeggen – of te doen – wat we willen. Bang voor de laatste woorden, bang voor de dood die in de ruimte hangt, bang voor het aanstaande verlies. En eerlijkheid gebied ook te zeggen dat verlies altijd aanstaande is, alleen is de tijdspanne onbekend.

De leegte en de schuld blijven achter. Want diep onder de woorden “kon ik je nog maar één keer” zit, naast het gemis, vaak een schuldgevoel. Een gevoel van tekortkoming richting jouw dierbare. Want heb je wel vaak genoeg gezegd hoe dankbaar je bent, hoeveel je van diegene houdt, heb je wel voldoende knuffels gegeven en stond je wel altijd voor diegene klaar? Was je een goede zoon, dochter, partner, broer, zus, vader, moeder, vriend of vriendin?

Er is geen ego meer

Dat is geen vraag om te beantwoorden, want jij kan die vraag niet beantwoorden. Het is een vraag waardoor jouw schuldgevoel alleen maar sterker kan worden. Het is namelijk een vraag die je probeert te beantwoorden vanuit het oogpunt van jouw verloren dierbare. En dat is onmogelijk.

Diegene is hier niet meer om zich met dat soort vragen bezig te houden. Of je nou gelooft in meerdere levens of niet, vanaf het moment van overlijden is er geen ego – of geest – meer. Er is niks meer aanwezig wat jou iets kan verwijten of vergeven. Je kan alleen maar jezelf verwijten of vergeven. Ik denk dat je wel weet welke van de twee slimmer is om te doen? 

Familieopstellingen breda

Familie opstellingen

Patronen in je ouderlijk gezin doorbreken? Je vrijer voelen? Dan is een familieopstelling iets voor jou, lees snel verder ->

Het hiernamaals kent geen lijden

Persoonlijk geloof ik in meerdere levens en in zielen. Ik geloof dat een ziel geen lijden kent en dus vrij is na het overlijden. Ik geloof dat een overleden dierbare alleen maar zou willen dat jij het beste van jouw leven maakt, dat is het grootste cadeau wat je diegene kan geven. Wees gelukkig en vrij in je eigen leven, dat zou diegene voor jou willen in plaats van dat je je schuldig blijft voelen.

Blijf sowieso niet met je schuldgevoel rondlopen, praat erover, uit jezelf, schrijf het op en raak het kwijt. Jouw eigen leven is ook niet oneindig, dus geniet ervan, dat is het grootste cadeau wat je al je dierbaren kunt geven. 

Tijdens de familieopstellingen welke ik aanbied komen er regelmatig opstellingen voor met overleden personen. Dit is een krachtige manier om te zeggen wat je nog zou willen zeggen en om vergeven te worden. Mocht je hier interesse in hebben stuur me dan een mailtje en dan kijken we samen of het iets voor je is. Ik wens je een mooie dag toe.