Deze tekst schreef ik in 2013, toen ik net was gestopt met mijn bestaan als DJ en Producer. Om dit vandaag terug te lezen raakt me enorm, zo ongelukkig was ik dus. Ik deel het graag met je zodat je weet waarom ik het roer heb omgegooid en waarom ik graag mensen wil helpen om hetzelfde te bereiken. Dat wil niet zeggen dat je moet stoppen waar je mee bezig bent, maar besef je gewoon dat je een gelukkig leven mag leiden.

Leegte

Ik voel me alleen, afgezonderd van alles en iedereen. Verdoofd, verstompt. Afgesloten van mensen om me heen. Ik voel geen verbondenheid, met niks, met niemand. Mijn hart probeert vergeefs te verbinden, maar het lukt niet. Leegte omarmt me, afgesloten van vreugde en blijdschap. Kil staar ik door mijn ogen, op de automatische piloot doe ik mee. Alles gebeurt onbewust, mijn lijf lijkt een robot bestuurt door weet ik het wat.

Emoties raken mijn hart niet meer, waar is de passie en het vuur gebleven? Diep van binnen is er wel een vonkje denk ik, maar ik kan er niet mee in contact komen. Ik voel een afstand die groter is dan onze melkweg. Het lijkt wel lichtjaren ver voordat ik ermee in contact kan komen. Weer geen verbinding. Ik snak naar verbinding, alleen zijn doet pijn! Mijn hart huilt. Ik wil dit niet meer! Ik wil contact maken met iemand, maar dan echt contact. Geen buitenkant, maar binnenkant. Er zijn zoveel mensen om mij heen. Maar wie zijn die mensen? Ken ik ze? Ken ik iemand echt goed?

Mijn ogen geopend

Ik word wakker uit mijn dagdroom en besef me dat ik snel verder moet mixen. Ik sta muziek te draaien voor een paar duizend mensen. Muziek kan mensen verbinden, maar voor mij werkt het niet meer. Tussen al die mensen in de club kom ik tot het besef dat dit niet meer is waar ik gelukkig van word. Tuurlijk is het tof om op een podium te staan voor zoveel mensen. Ik draai het volume weg en ze zingen allemaal keihard mee, dat bezorgt me wel kippenvel. Maar het is de zoveelste keer dat ik hetzelfde trucje uithaal met het zelfde nummer. Ik ben er echt klaar mee.

Nepal reis coaching

Naar Nepal met Frank & Paul

Een bijzonder land

Bijzondere ontmoetingen en adembenemende natuur.
Vertel me meer ->

Eenzaamheid

Deze foto is van een van mijn laatste optredens. Zoals je ziet kon ik er nog wel op losgaan, maar ik werd er echt niet meer gelukkig van, van dat succes. De voorbereiding sloopte me. Week in week uit opzoek naar nieuwe platen. Het maken van eigen versies van bestaande nummers om mijn set te onderscheiden. Het uren in de studio zitten om die ene plaat te maken die me naar nog grotere podia zou brengen waar ik weer hetzelfde trucje zou uithalen. En dat allemaal zonder een echt privé leven. Ik besefte me: “ik ben eenzaam.” Ik viel in een gat, geen feestjes meer, geen gastenlijst, geen dronken kleedkamer verhalen, maar alleen maar leegte…

Geluk

Ik heb na deze periode mijn leven omgegooid. Ik ben voor mezelf gaan nadenken wat ik nou echt wil in het leven en waar ik gelukkig van word. En dus niet wat anderen van mij verwachten, of misschien heftiger nog, welk droombeeld van een leven ik van mezelf verwachtte. Mijn doorbraak voor dit besef is ontstaan op Mallorca, hier lees je mijn verhaal.

Ik wens ieder mens heel veel geluk toe, en jou dus ook! Zorg ervoor dat je jouw eigen leven leidt, dat je de touwtjes in handen neemt en dat je zorg draagt voor jouw eigen gezondheid, jouw eigen leven, jouw eigen geluk.