Ik ben vaak boos geweest op mijn ouders, omdat ze er niet voor me waren zoals ik wilde. Ik vond ze negatief, ze steunden mijn ideeën niet. Ik kan zo nog wel even doorgaan met dingen opnoemen waarvan ik vond dat ze dat beter, of vooral anders, hadden moeten doen.

Evolutie

Totdat ik mezelf iets besefte. Ze hebben binnen hun mogelijkheden en kennis echt alles voor me gedaan waarvan zij dachten dat dat het beste voor me was. Dat ik het dan met veel dingen niet eens ben is best logisch, want laten we eerlijk zijn, kan je het als ouder überhaupt goed doen? Zijn er kinderen die het met alle beslissingen van hun ouders eens zijn? Ik denk het niet. Dit heeft natuurlijk ook met evolutie te maken. De natuur zorgt ervoor dat wij als ras steeds verbeteren, of in ieder geval veranderen.

Boos op mijn ouders

In dit persoonlijke filmpje vertel ik je over mijn jeugd en over de kanker die mijn moeder kreeg. Dat zij dat kreeg heeft mij veel geleerd en heeft de band tussen haar en mij versterkt. Dit heeft ervoor gezorgd dat ik op een hele andere manier naar mijn ouders ben gaan kijken.

Dankbaar

Zoals je hebt gezien kan ik nu dus dankbaar zijn voor alles wat mijn beide ouders voor me hebben gedaan. Het heeft mij heel erg geholpen om er op deze manier naar te kijken. Zelfs al is het super lastig voor je om iets te vinden om dankbaar voor te zijn. Misschien kan je dan gewoon dankbaar zijn voor wie je nu bent. Want je was nooit de persoon geworden die je nu bent als je andere ouders had gehad. Wees je daar bewust van, dat is namelijk onmogelijk.

En we weten allemaal dat je super trots mag zijn op wat jij allemaal al hebt bereikt en nog kan bereiken.